Wyznaczona przez traktat wersalski nowa granica pomiędzy Polską a Niemcami odcięła węzeł kolejowy w Zbąszyniu na linii Frankfurt – Poznań i Zbąszyń – Guben od Niemiec. W wyniki przerwania linii zbiegające się w Zbąszyniu do 1920 r. trzy kierunki stanęły w kryzysowym etapie, który musiał przetrwać 5 lat dla pociągów towarowych i 10 dla osobowych. Również problem z odcinkiem Zbąszyń – Międzyrzecz trzeba było rozwiązać z uwagi na wysokie opłaty dla funkcjonariuszy granicznych obsługujących krótko stację graniczną w Dąbrówce Wlkp..
Powstało tymczasowe połączenie, przy którym od 01.03.1923 a 14.08.1930 utworzono przystanek kolejowy KOSIECZYN, uważany za kolejowy symbol tworzącego się Zbąszynka. Podobnie w lutym 1927, nad mostami od strony Kosieczyna powstał peron obsługujący połączenie z kierunku Babimostu czynne do chwili otwarcia dworca osobowego. Wszytstkie te niedogodności zniknęły z chwilą oddania Zbąszynka.
Nowy dworzec, który musiał powstać na pustym terenie, był ostateczną wersją z czterech wcześniej przedstawionych. Odrzucono pierwotnie sugerowane plany, których docelowa stacja graniczna miała by powstać mniejszym kosztem w Szczańcu. Przejścia kolejowe przy stacji Szczaniec i Babimost od początku utworzono jako tymczasowe. Według jednego z odrzuconych projektów połączenie z Guben, miało być rozwiązane poprzez poprowadzenie 9-kilometrowego odcinka toru, łącząc stację Łęgowo Sulechowskie z dworcem granicznym w Szczańcu. Również oddana do użytku w dniu 16.06.1919 linia kolejowa Sulechów – Świebodzin o długości 26.12 kilometra, przyczyniła się do polepszenia komunikacji po zapaści. Inne odrzucone plany zakładały połączenie toru gubińskiego z wyżej położonym Frankfurt – Zbąszyń łukowym odcinkiem toru tuż przed granicą.
Galerie: Przeszłość kolei
Galeria: Przełączanie torów w okolicy Zbąszynka. Rezygnacja z odcinka toru wybudowanego w 1870 r., na rzecz oddanych w 1925 r. prowadzących do Zbąszynka nowopowstałych “łącznic”.
Ogólna organizacja ruchu w 1929 roku. Po lewej tory stare i nowe jednocześnie w użyciu. Połączenie do Poznania (Międzyrzecza) i do powstającego Zbąszynka, poprzez tymczasowy posterunek odgałęźny „Obra”. Do Międzyrzecza jeszcze połączenie tymczasowe poprzez przystanek Kosieczyn utworzony 01.03.1923 r, ostatni pociąg tędy przejechał 30.04.1930 r. Mapki środkowe pokazują rozwidlenie jeszcze czynnego starego toru i nowo oddanej łącznicy do Zbąszynka. Nowy odcinek do roku 1930 jeszcze jednotorowy. Przystanek „Obra”, zamknięto w 1930 roku, po ostatecznym otwarciu dworca osobowego w Zbąszynku. Po prawej mapka pokazuje nowy tor długości 3200 metrów, łączący dworzec w Zbąszynku z kierunkiem międzyrzeckim. Ruch pociągów do Międzyrzecza do dnia 30.04.1930 odbywał się jeszcze przez tymczasowy przystanek Kosieczyn. Na ostatniej mapce dworzec graniczny w Zbąszynku już w pełni oddany do użytku.
Galeria: Likwidacja stacji Kosieczyn w dniu 30.04.1930 roku. Otwarcie dworca osobowego w Zbąszynku w dniu 14.08.1930 roku.
Po lewej mapka przedstawiająca tymczasowy przystanek Kosieczyn, czynny w latach 1923 – 1930. Zapewniał on komunikację osiedlającym się pierwszym mieszkańcom powstającego osiedla z Międzyrzeczem, oraz w kierunku Świebodzina. Połączenie to było czynne do 30.04.1930 roku. Mapka pośrodku z zaznaczonym przystankiem tymczasowym na dworcu towarowym, gwarantującym dojazd w kierunku Guben (Babimostu), czynnym w latach 1927 – 1930. W 1930 r. oddano do użytku dworzec osobowy, a o tymczasowych przystankach zapomniano. Przystanek nigdy nie był ujęty w oficjalnym rozkładzie jazdy. Trzecia mapka z 1930 ukazuje ruch pociągów skierowany do Zbąszynka, z chwilą oddania dworca osobowego w dniu 14.08.1930 r.
Galeria: Pierwotna wersja połączenia Łęgowo Sulechowskie – Szczaniec i Łukowy odcinek, koło przyszłej stacji Kosieczyn, miały zagwarantować komunikację kolejową, po przerwaniu połączeń.
