Skip to content
  1. Home
  2. /
  3. 3.0. Kolej w Zbąszynku
  4. /
  5. 3.13. Dworzec towarowy

3.13. Dworzec towarowy

Dworzec towarowy w Zbąszynku. W dniu 05.07.2011. Wyraźnie widoczne dwa poziomy torowiska, pomiędzy którymi powstała „nowa” górka rozrządowa. Dolną część oddano do użytku już jesienią w 1925 roku, wybudowano ją na przestrzeni dwóch lat. Górna płaszczyzna części towarowej, powstawała aż do 1930 roku. Z chwilą uruchomienia „nowej” części dworca. „Stary” rozrząd mieścił się na drugim końcu części towarowej uruchomionej już w 1925 roku, w obrębie nastawni „Ngn” ( Zbąszynek północny towarowy), zamkniętej jeszcze przed 1930 rokiem. Podczas nasilonego w historii dworca ruchu pociągów towarowych, funkcjonowały obie górki rozrządowe. Z chwilą zamknięcia nastawni „Ngn” razem z przyległą do niej grupą torów (do 1930 roku), rolę serca rozrządu przejęła „nowa” górka rozrządowa. Wyczerpujący opis starej części dworca znajdziemy się na innych opisach na stronie w dziale 3-7 Kolej w Zbąszynku.

Dworzec towarowy w Zbąszynku. W dniu 05.07.2011. Wyraźnie widoczne dwa poziomy torowiska, pomiędzy którymi powstała „nowa” górka rozrządowa. Dolną część oddano do użytku już jesienią w 1925 roku, wybudowano ją na przestrzeni dwóch lat. Górna płaszczyzna części towarowej, powstawała aż do 1930 roku. Z chwilą uruchomienia „nowej” części dworca. „Stary” rozrząd mieścił się na drugim końcu części towarowej uruchomionej już w 1925 roku, w obrębie nastawni „Ngn” ( Zbąszynek północny towarowy), zamkniętej jeszcze przed 1930 rokiem. Podczas nasilonego w historii dworca ruchu pociągów towarowych, funkcjonowały obie górki rozrządowe. Z chwilą zamknięcia nastawni „Ngn” razem z przyległą do niej grupą torów (do 1930 roku), rolę serca rozrządu przejęła „nowa” górka rozrządowa. Wyczerpujący opis starej części dworca znajdziemy się na innych opisach na stronie w dziale 3-7 Kolej w Zbąszynku.

Plan z 1930 roku, nie zawiera jeszcze "trójkąta" do obracania parowozów, który wybudowano w dalszym etapie rozbudowy dworca. Brak peronu pierwszego, który oddano do użytku dopiero po 1940 roku. Budynek dworca osobowego również nie jest w docelowej postaci.

Plan z 1930 roku, nie zawiera jeszcze "trójkąta" do obracania parowozów, który wybudowano w dalszym etapie rozbudowy dworca. Brak peronu pierwszego, który oddano do użytku dopiero po 1940 roku. Budynek dworca osobowego również nie jest w docelowej postaci.

Powyższy plan ukazuje już "trójkąt" do obracania parowozów. Budynek dworca osobowego już w docelowej postaci. Widzimy planowany tor łączący grupę torów dworca osobowego z górną częścią towarowego, co doczekało się tylko częściowej realizacji, wykonano tylko filary wiaduktu. Peron trzeci na dworcu osobowym już czynny.

Powyższy plan ukazuje już "trójkąt" do obracania parowozów. Budynek dworca osobowego już w docelowej postaci. Widzimy planowany tor łączący grupę torów dworca osobowego z górną częścią towarowego, co doczekało się tylko częściowej realizacji, wykonano tylko filary wiaduktu. Peron trzeci na dworcu osobowym już czynny.

Widoczny „dolny” poziom torowiska, górny jeszcze w budowie. W wyniku różnicy poziomów dworca powstała „nowa” górka rozrządowa. Dolną część oddano do użytku już jesienią w 1925 roku, wybudowano ją na przestrzeni dwóch lat. Górna płaszczyzna części towarowej, powstawała aż do 1935 roku. Do chwili uruchomienia „nowej” części dworca „stary” rozrząd nazywany „płaskim”, odbywał się na drugim końcu części towarowej uruchomionej razem z powstaniem „dolnej” części torowiska (1925), w obrębie nastawni „Ngn” (Zbąszynek północny towarowy), zamkniętej jeszcze przed 1935 rokiem. Podczas nasilonego ruchu pociągów towarowych, funkcjonowały obie górki rozrządowe. Z chwilą zamknięcia nastawni „Ngn” razem z przyległą do niej grupą torów, zdemontowano urządzenia Z.R.K. oraz inne jej wyposażenie (do 1930 roku), rolę serca rozrządu przejęła nowa górka rozrządowa. W obrębie górnej części dworca wybudowano lokomotywownię.

Widoczny „dolny” poziom torowiska, górny jeszcze w budowie. W wyniku różnicy poziomów dworca powstała „nowa” górka rozrządowa. Dolną część oddano do użytku już jesienią w 1925 roku, wybudowano ją na przestrzeni dwóch lat. Górna płaszczyzna części towarowej, powstawała aż do 1935 roku. Do chwili uruchomienia „nowej” części dworca „stary” rozrząd nazywany „płaskim”, odbywał się na drugim końcu części towarowej uruchomionej razem z powstaniem „dolnej” części torowiska (1925), w obrębie nastawni „Ngn” (Zbąszynek północny towarowy), zamkniętej jeszcze przed 1935 rokiem. Podczas nasilonego ruchu pociągów towarowych, funkcjonowały obie górki rozrządowe. Z chwilą zamknięcia nastawni „Ngn” razem z przyległą do niej grupą torów, zdemontowano urządzenia Z.R.K. oraz inne jej wyposażenie (do 1930 roku), rolę serca rozrządu przejęła nowa górka rozrządowa. W obrębie górnej części dworca wybudowano lokomotywownię.

Galeria - Wiadukt łączący "dolną" część dworca z "górną" wymieniony w 2019 roku.

Galeria - Trójkąt do obracania parowozów i okolice nastawni ZK-15.

Galeria - Teren ekspedycji, nastawnie. Wieża ciśnień i rozdzielnia prądu.

Po południowo zachodniej stronie dworca towarowego znajdował się „trójkąt” do obracania parowozów, który był gotowy po 1930 roku. Na końcu trójkąta znajdującym się najdalej od torów rozrządowych w stronę Chlastawy znajdował się rozjazd zakończony kozłem oporowym, dzięki któremu przekierowywano parowozy na inny tor. Na przełomie lat 1970/80 tych stały na tych torach nieczynne parowozy, pośród których niszczał unikalny Tp3-36, który w 1986 roku zabrano do remontu w celu ustawienia jako pomnika obok peronów. w 2000 roku po trójkącie pozostał już tylko nasyp.
Razem z nim wybudowano okazały duży budynek dla służby ruchu. Wiadomo, że po wojnie był tam Oddział Drogowy, który poza pracami drogowymi, prowadził sprawy mieszkaniowe. Gdy z czasem rozdzielono służby i znaleziono dla nich oddzielne lokalizacje, na piętrze utworzono biura finansowe i noclegownię dla maszynistów.
Dopiero w 1980 roku przeniesiono tutaj biura oraz noclegownie dla konduktorów. Do tego czasu drużyny konduktorskie znajdowały się przy ulicy Kolejowej. W 1990 roku biura przeniesiono do pomieszczeń na peronie drugim. W 1997 roku zlikwidowano noclegownię dla maszynistów, a dla konduktorów oddano na ten cel pokoje socjalnie, adoptując lokale po biurach stacyjnych znajdujących się od samego początku na peronie.

Zbąszynek, kolej i ja

Czyli podróż w sentymentalne klimaty

Miłosz Telesiński – Zbąszynek – 2021

Znajdziesz mnie tutaj