3.13. Dworzec towarowy

Najbardziej wysunięte w kierunku południowo zachodnim dworca towarowego tory, były położone w kształcie trójkąta i służyły do zmiany kierunku jazdy parowozów. Na większości znaczących dworców, “trójkąty” towarzyszyły lokomotywownią, stanowiąc alternatywne zabezpieczenia na wypadek, gdyby obrotnica położona bezpośrednio przy parowozowni uległa awarii. Zdarzało się również, że zimą obrotnica zamarzła a “trójkąt” z uwagi na prostą budowę pozostawał wciąż niezawodnym. Na wierzchołku trójkąta, miejscu najdalej położonym od torów rozrządowych w stronę wioski Chlastawa usytuowany był rozjazd, dzięki któremu przekierowywano parowozy na inny tor, pomiędzy dwoma ramionami układu torów, „trójkąta”. Koniec rozjazdu z mechanizmem śrubowym, korbą był zabezpieczony kozłem oporowym.  Na przełomie lat 1970/80 tych, stały tutaj nieczynne parowozy, pośród których niszczał unikatowy Tp3-36, zabrany do remontu w 1986 roku celem ustawienia go jako pomnik, obok peronów. w 2000 roku po trójkącie pozostał już tylko nasyp.

Podczas wojny, pomiędzy „ramionami” „trójkąta”, wkomponowano okazały duży budynek dla służby ruchu, gdzie znajdowała się noclegownia dla drużyn pociągowych oraz pomieszczenia administracji kolejowej. Noclegownię oraz biura, przeniesiono tu z budynku znajdującego się przy obecnej ulicy kolejowej, który okazał się zbyt  małym i nie mógł już pełnić swojej pierwotnie założonej  funkcji. W nowym budynku po wojnie był Oddział Drogowy, który poza pracami torowymi, prowadził sprawy mieszkaniowe. Gdy z czasem rozdzielono służby i znaleziono dla nich oddzielne lokalizacje, na piętrze utworzono biura finansowe i noclegownię dla maszynistów, która pozostała w tym samym budynku co przed 1945 r.. Do 1945 r. noclegownia drużyn parowozowych znajdowała się w piętrowym budynku na terenie lokomotywowni za czołową południowo zachodnią częścią hali, w którym parter od początku był przeznaczony na biura.

Dopiero w połowie lat 80 tych roku przeniesiono tutaj biura oraz noclegownię dla konduktorów. A więc w budynku przy dzisiejszej ulicy Kolejowej, w miejscu, gdzie tuż po otwarciu dworca w 1925 roku odpoczywali maszyniści i konduktorzy, w czasie  P.K.P. przez blisko 40 lat znajdowała się noclegownia i biura wyłącznie drużyn konduktorskich. 

Na początku lat 90 tych, biura przeniesiono do pomieszczeń na peronie drugim. Noclegownię dla obu służb ostatecznie zlikwidowano w 1997 roku, a dla konduktorów oddano na ten cel pokoje socjalnie, adoptując lokale po biurach stacyjnych znajdujących się od samego początku w długim budynku na peronie drugim, który w pierwotnej roli po oddaniu dworca, był niezbędnym do odprawy podróżnych.