3.2. Nowa stacja

Wyznaczona przez traktat wersalski granica wschodnia Rzeszy oddziela węzeł kolejowy Zbąszyń na linii Frankfurt – Poznań z Niemiec. Te liczne linie kolejowe, które łączyły się w Zbąszyniu, zostały tym sposobem przerwane i nie miały na terenie Niemiec żadnego punktu wspólnego. Poza tym brakowało po niemieckiej stronie stacji granicznej i celnej. Aby zlikwidować tą niedogodność został wybudowany dworzec towarowy Nowy Zbąszyń.

3-2a-1Mapka z 1930 roku
3-2b-1Mapka z 1943 roku
3-2a-3Plan rozbudowy z 1920 roku
3-2b-2Plan rozbudowy Dyrekcji Ost.
3-2a-2Stempel z planów.

W kwietniu 1923 zaczęto prace przy tej nowej inwestycji, a poprzedniej zimy doprowadzono je tak dalece, że ruch odbywał się przez Nowy Zbąszyń. Duża część ruchu towarowego do Polski ma tu być zebrana i prowadzona dalej. Tak powstał nowy węzeł kolejowy, w którym łączą się linie ze środkowych i zachodnich Niemiec oraz z zachodnioeuropejskich państw przez Berlin do Polski – Warszawy – Moskwy z tymi z Saksonii przez Cottbus – Guben, do którego także dociera ruch ze Śląska i Pomorza. Nowo wybudowane części linii uzupełniają dalej przerwane przez pociągnięcie granicy połączenie między północą i południem wzdłuż wschodniej granicy Niemiec.

plan_neu_bentschenPlan schematyczny nowego dworca granicznego powstającego Neu Bentschen 1923 roku.

Ten wyżej przedstawiony dworzec, jako stacja celna, zwiększa jego znaczenie z uwagi na wielką rolę stacji granicznej. Wybudowanie dworca Nowy Zbąszyń oraz praca na nim przyciągnęły za sobą naturalnie dużą liczbę ludzi, którzy musieli zostać zakwaterowani. W ten sposób powstały bloki mieszkalne i ciągi ulic.