4.1. Tor Berliński

1930_tor_berlinski
tor_berl_19_05_13
Miejsce po stacji KOSIECZYN z lat 1923 – 1930. Foto z 19.05.2013 roku. Prosto w kierunku Szczańca.


03_bud_kosieczyn
post_szczan_ 31.08.86

Po lewej poprzednik tego domku z 1900 roku, był drewnianym i wykazany już na mapach z 1884 roku, to jest 14 lat po powstaniu traktu. W latach 1900 – 1923 pełnił on rolę posterunku „odstępowego”.

Po prawej mały ale bardzo ważny. Ten domek, to zburzony kilkanaście lat temu posterunek odgałęźny położony w miejscu, gdzie jadąc od strony Szczańca stary tor rozwidlał się z nowo powstającym (utworzonym w 1920 roku) w kierunku Zbąszynka Co w nim było kiedyś jest przedmiotem mych aktualnych dochodzeń. Zdjęcie wykonałem w sierpniu 1986 roku.

Niżej mamy wybrane rozkłady jazdy.

baner_galeria_tor_berlinski

Położony czerwony budynek w połowie nieczynnego długości 7,9 kilometra. odcinka toru Szczaniec – Zbąszyń, stanowi dzisiaj jedyny symbol zapomnianego traktu.

W latach 1870 – 1898 ( do wybudowania drugiego toru ) był tu posterunek obsługujący niedaleko położoną w stronę Szczańca „mijankę”. Jak się okazuje, istniejący do dzisiaj ceglasty mały obiekt powstał w 1900 roku, gdy ten trakt kolejowy został w znacznym stopniu zmodernizowany.

nasyp_berlinski_86_d
nasyp_berlinski_86_b
Wyżej zdjęcia wykonane w 1985 roku.

Do roku 1898 zanim został wybudowany z cegieł, domek był  drewniany, a jego istnienie w 1884 roku potwierdza jedna z Niemieckich map topograficznych, którą w dalszych rozdziałach postaram się przystępnie przedstawić.
Planowy ruch pociągów starym torem Szczaniec – Zbąszyń, odbywał się do 1930 roku, po czym ca;y ruch pociągów przejął nowo powstały Zbąszynek. Ruch poprzez stację Kosieczyn zamknięto 15.04.1930 roku.

Niżej mamy różne mapki na temat starego toru.

tor_berlin_1870-851870 – 85
tor_berlin_1885-19001885 – 1900
tor_berlin_1920-291920 – 29
tor_berlin_19291929
tor_berlin_1929_b1929
tor_berlin_19381938
tor_berlin_19391939
tor_berlin_19401940

Następnie od 1920 roku utworzono tu tymczasowy „posterunek odgałęźny”, obsługujący tor do Międzyrzecza, którego rolę pełnił aż do końca, to jest do 1930 roku, gdy oddano w Zbąszynku nowy dworzec osobowy.

Podczas budowy Zbąszynka, była tu „mała stacja towarowa” – rampa z dwoma torami odstawczymi oraz przystanek osobowy „Kosieczyn”, o czym piszę w rozdziale „Tajna stacja Kosieczyn”
Ten nie pozorny domek przez cały okres swojej świetności spełniał dodatkową rolę posterunku obsługującego przejazd drogowy z Dąbrówki do Kosieczyna, oraz dzisiejszego Zbąszynka.
Mały obiekt pełnił rolę posterunku odstępowego (od 1898 roku) a odgałęźnego (od 1920 roku) gdy nie było jeszcze Zbąszynka.

baner_opis_march_pozn_tor_berl_

tor_berl_poster_1939
tor_berlinskii_mijanka_1899

Mapka po lewej przedstawia miejsca, gdzie znajdowały się posterunki związane z ruchem pociągów gdy tor był eksploatowany w dawnej postaci.
Punkt „01” oznacza miejsce po posterunku, który w latach 1923 – 30 sprawował rolę posterunku „odgałęźnego” w kierunku Zbąszynka  (Międzyrzecza) oraz Zbąszynia.
Punkt „02” oznacza miejsce dawnego posterunku ruchu jako „odstępowego” związanego ściśle z obok położoną mijanką w latach 1870 – 1898, gdy szlak był jeszcze jednotorowy.

Po prawej wyraźnie widać czynny jeszcze w 1897 roku „stary tor” jako pojedynczy (szlak jednotorowy), w związku z czym po północnej stronie, widzimy wyraźnie mijankę, położoną dokładnie w połowie drogi Zbąszyń – Szczaniec (13.7 km). Tor dodatkowy położony jest po stronie północnej szlaku, aż do chwili położenia drugiego w 1898 roku umożliwiającego bez kolizyjny ruch dwu torowy.

tor_berlin_3_tory_1935
zbaszyn_miedzyrzecz_1893

Po lewej mapka z lat 1925 – 1930 na górze przedstawia splot torów na stacji Zbąszyń w kierunku budowanego, częściowo oddanego Zbąszynka (Neu Bentschen). Stary tor w kierunku Berlina był jeszcze sprawny i dwu torowy, natomiast w Zbąszynku dworzec osobowy nie był do końca oddany.

Po prawej fragment mapy z 1893 roku, przestawiającej stację Zbąszyń z towarzyszącymi jej czterema kierunkami torów (połączenie do Międzychodu oddano do użytku w 1908 roku), w chwili, gdy szlak Poznań – Frankfurt i do Guben był jeszcze jednotorowy. Wyraźnie widać przebiegający po północnej stronie szlaku, trzeci tor prowadzący do Międzyrzecza, który do 1920 roku w tej postaci łączył oba miasta. W latach 1920 – 1930 połączenie z Międzyrzeczem odbywało się poprzez stację KOSIECZYN co opisuję w rozdziale „TAJNA STACJA”. Od 1930 roku tor w kierunku Międzyrzecza przybrał obecną postać.

4-1-mapka_z_18931893
4-1-mapka_z_18991899